از آثار تاریخی مهر است که در فاصله ۳۰ کیلومتری شمال غربی شهر مهر و در شمال روستای هرج قرار دارد. این محوطه در بخش کوهستانی و در ارتفاع ۴۰۰ متری از سطح دشت واقع شده است. آثار این محوطه را دیواری سنگچین به درازای ۱۵۰ متر و پهنای ۴/۲۰ متر و ارتفاع حداکثر ۵/۳ متر تشکیل میدهد. سر اورل اشتاین در سال ۳۳ـ۱۹۳۲م این محوطه را بررسی و آثار آن را توصیف کرد. در این بنا دو دیوار به موازات هم به درازای ۱۵۰ متر و پهنای ۴/۲۰ متر در جهت شرقی ـ غربی قرار دارد. از ارتفاع این دیوار ۲/۵۰ متر باقی مانده است. مصالح به کار رفته در ساخت این دیوار از سنگهای لاشه است که به روش خشکهچین بنا شده است. این دو دیوار به فاصله ۲/۳۰ متر از یکدیگر به موازات هم، نسبت به پستی و بلندی عوارض کوه ایجاد شده است.
ضخامت دیوار بیرونی ۱۱۰ سانتیمتر و دیوار داخلی ۸۰ سانتیمتر است. در بین این دو دیوار اتاقهایی مستطیل شکل وجود دارد. اندازه این اتاقها در بخشهای مختلف، متفاوت است. عرض اتاقها به طور معمول ۲/۳۰ متر و طول آنها با توجه به شیب کوه بین ۳ تا ۵ متر است. درگاه ورودی هر کدام از این اتاقها در بخش دیوار داخلی به عرض ۷۵ سانتیمتر است. پوشش سقف این اتاقها از بین رفته و امروزه اثری از آن باقی نمانده است. در نمای دیوار بیرونی، پشتبندهایی نیمه مدور به قطر ۲ متر وجود دارد. این پشتبندها در فواصل مختلف از یکدیگر قرار داشته و به طور معمول در هر ۱۰/۱۸ متر و یا ۱۹/۳۰ متر یک پشتبند ایجاد شده است.سر اورل اشتاین دیوار دفاعی موجود در این محوطه را که با استفاده از سنگ لاشه به روش خشکه چین بنا شده، با دیوار دفاعی قلعه زمر آتش پرست در بخش بالای رود سیحون قابل مقایسه میداند.بنای تخت پرس در تاریخ ۲۴/۴/۱۳۸۲ با شماره ۹۲۰۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی
