پل علی بن حمزه(ع) یا پل رودخانه خشک از آثار دوره کریمخانی در شیراز است که در نزدیکی دروازه اصفهان بر روی رودخانه خشک جهت رفت و آمد کاروانهای ورودی و خروجی در مسیر شیراز ـ اصفهان احداث شده است.
این پل که از سنگ، ساروج و گچ ساخته شده، دارای ۵ دهانه است و دهانه مرکز آن بزرگتر از دهانههای مجاور است. سطح این پل نیز برای استحکام بیشتر به صورت قوسی ساخته شده است. این پل که هماینک در مسیر رودخانه خشک قرار گرفته، هم چنان پابرجاست و محل عبور وسایل نقلیه است، اما جبهه شمالی آن به جهت خاکبرداری دارای استحکام کافی نیست.در سال ۱۳۸۰ پس از جاری شدن سیل در شهر شیراز مرمتهایی توسط شهرداری شیراز و با نظارت سازمان میراث فرهنگی بر روی آن انجام شد. این پل در تاریخ ۱۱/۱۰/۱۳۸۰ با شماره ۴۵۲۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: بناهای تاریخی و آثار هنری جلگه شیراز، علینقی بهروزی، انتشارات اداره کل فرهنگ و هنر استان فارس، ۱۳۴۹، ص ۱۳۹ / پلهای قدیمی ایران، محمدعلی مخلصی، سازمان میراث فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹، ص ۳۲۰ / دایره المعارف بناهای تاریخی ایران در دوره اسلامی، بناهای عامالمنفعه، کاظم ملازاده، مریم محمدی، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی، ۱۳۷۹، ص ۱۴۵.
کوروش کمالی سروستانی
