از آثار دوران اسلامی است که در فاصله ۲۶ کیلومتری جنوب شرقی شهر لامرد و در سه کیلومتری جنوب روستای رکنآباد قرار دارد. این محوطه در بخش کوهستانی، در دره معروف به تنگ حور واقع شده است. بقایای آثار پل آبرسان یا آباره با چهار چشمه طاق جناغی در این محل وجود دارد. علت ساخت این پل در واقع به خاطر گذراندن کانال آبی است که از این دره میگذرد. این پل به درازای ۲۲ متر و پهنای ۱/۸۰ متر و ارتفاع سه متر ساخته شده است. امروزه تنها چهار چشمه طاق این پل باقی مانده است.مصالح به کار رفته در ساخت این پل سنگهای لاشهای میباشد که معمولاً بخش نمای آنها تراشیده و صاف شده است. این سنگها همراه با ملاط ساروج در ردیفهای منظم به صورت رگچین در ساخت بنا به کار رفته است.دهانه این پل با قوس جناغی ساخته شده است. عرض هر دهانه ۵/۲ متر و ارتفاع آن از محل پاکار قوس تا خیز قوس ۹۰ سانتیمتر است. در اطراف هر دهانه دو پشتبند نیم دایره به قطر ۹۰ سانتیمتر و ارتفاع سه متر وجود دارد.در واقع مهمترین عملکرد این پل انتقال آب از یک طرف دره به طرف دیگر است. برای این کار، در سطح بالای پل، کانالی به عرض ۶۰ سانتیمتر ایجاد شده است.این پل در تاریخ۱۰/۱۰/۱۳۸۱ با شماره ۶۷۹۸ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس/ تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی
