از سنگ نوشتههای دوره ساسانی است که در اقلید و در ۲۰۷ کیلومتری شمال غربی پاسارگاد قرار دارد. در نزدیکی دهانه غاری در وسط تنگه، کتیبهای به خط فارسی میانه و پارتی بر تخته سنگی به ابعاد ۱×۱/۴۰ متر مشتمل بر ۱۶ سطر نوشته شده است.کتیبه متعلق به شاپور اول است و به یاد یک مسابقه تیراندازی که به فرمان شاه برپا گردیده، حک شده است. متن کتیبه مانند کتیبه حاجیآباد است. مضمون مشترک هر دو کتیبه دلبستگی فراوان شاه به شکار و تیراندازی است.
وجه تسمیه تنگ براق وجود حفرههای کوچکی در دهانه غاری است که مردم آنها را محل سمّ براق میگویند. تنگ براق از تفرجگاههای خوش آب و هوای اقلید است که آبشارهای متعدد و فضای سبز انبوه آن موقعیت مناسبی را برای بازدید گردشگران فراهم میکند ترجمه این کتیبه عبارت است از: این تیررس منم مزدیسن بغ شاپور شاهان]/ شاه ایران و اِنیـ[ران که چهر از ایزدان پسر]/ مزدیسن بغ اردشیر شا[هان شاه ایران که چهر از]/ ایزدان، نوهی بغ بابک شاه [است]. ما [هنگامی که این تیر انداختیم، پس]/ پیش شهرداران [و ویسپوران و] بزرگان [و آزادان انداختیم و]/ از این چیده تیر به آن [چیده] اف [کندیم. اکنون ترا دست نیو/ هستی، آن [که] تیر… از… این چیده به [آن چیده]/ بیافکند، [پس] کسی که تیر به آن چیده [بیافکند]/ [او] دست نیو [هستی].این اثر در تاریخ ۲۳/۷/۱۳۷۶ با شماره ۱۹۲۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اقلیم پارس، سید محمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص ۱۵ـ۱۶ / تاریخ ایران کمبریج، جی. آ. بویل، ترجمه حسن انوشه، تهران، امیرکبیر، ۱۳۶۸، ج ۳، بخش ۲، ص ۷۵۳، ۸۰۳ / فارس، جهانگردی و توسعه، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، بنیاد فارسشناسی، ۱۳۷۲، ص ۷۵ / کتیبههای پهلوی، سنگ نگاره، سکه، مهر، اثر مهر، ظرف نبشته، داریوش اکبرزاده، تهران، پازینه، ۱۳۸۱، ، ص ۲۹ / مجموعه مقالات این گردهمایی، زبان، کتیبه و متون کهن، جمعی از متخصصین و پژوهشگران سازمان میراث فرهنگی، شیراز ۱۲ تا ۱۴ اسفندماه، ۱۳۷۳، ص ۱۰۰، ۱۰۲ـ۱۰۳.کوروش کمالی سروستانی
