از مساجد دوران قاجاریه شیراز است که در خیابان بینالحرمین، بالاتر از مدرسه منصوریه واقع شده است. سر در ورودی بنا از یک طاق سنگی یکپارچه تشکیل شده است. بر بالای این طاق تزیینات کاشیکاری وجود دارد. پس از عبور از یک دالان کوچک مربع شکل با یک پله به حیاط مسجد میرسیم. گرداگرد حیاط به وسیله طاقنماهای بزرگ و کوچک احاطه شده است. شیوه آجرکاری بالای طاقنماهای حیاط فرم خفته و راسته دارد. یک حوض کوچک مربع شکل در وسط حیاط قرار گرفته است.شبستان مسجد در ضلع غربی و جنوبی بنا قرار دارد. شبستان جنوبی به اندازه یک متر از حیاط پایینتر است و در تابستانها مورد استفاده قرار میگیرد. شبستان ضلع غربی بنا که هم سطح حیاط مسجد نیز میباشد، در زمستانها
ستونهای این شبستان به وسیله چوب به یکدیگر کلافکشی شدهاند. گرداگرد این شبستان به وسیله طاقنماهایی پوشیده شده است. شبستان ضلع غربی دارای ۳ ستون مربع سنگی است. پوشش سقف در شبستان مسجد عرقچین است. گوشوارههای زیر سقف شبستان نیز جلوه خاصی از نظر ساخت و عملکرد به بنا داده است. عنصر معماری آبچک و استفاده از ناودانهای سنگی از دیگر مشخصات حیاط مسجد میباشد. مصالح عمده مورد استفاده در ساخت این بنا شامل سنگ، آجر و ملاط گچ و گل است.تزیینات این بنا شامل کاشی معرق و کاشی هفت رنگ میباشد که بر روی کاشیهای هفت رنگ عبارات «یا ستارالعیوب» و «یا غفارالذنوب» نگاشته شده است. همچنین در محراب شبستان از کاشی معرق استفاده شده است.تعمیرات انجام شده در بنا شامل تعویض کف حیاط و موزاییک کاری آن، مرمت دیوارههای آجری با ملاط سیمان و تعویض برخی از آنها و تعمیرات پشت بام میباشد.این بنا در تاریخ ۲۳/۱۱/۱۳۸۰ با شماره ۴۷۲۶ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی