این دو تپه در حدود ۸۰۰ متری ضلع شمال غربی مقبره کوروش در دشت پاسارگاد و در نزدیکی روستای مبارک آباد قرار دارند. تل نخودی تپه کوچکی است که ۱۲۰ متر طول و حدود ۸۰ متر عرض و ۲ متر ارتفاع دارد. این دو تپه در سال ۱۳۱۳ به وسیله سر اورال اشتاین و در سال ۱۳۳۰ به وسیله علی سامی و در سال ۱۳۴۰ توسط خانم کلر گاف حفاری شده است. ضمن حفاری در تل خاری و تپه نخودی سفالهای شکسته منقوش به شکل و فرم و رنگ سفالهای تل باکون به دست آمده است. هم چنین سفالهای قرمز، خاکستری، ساده و خشنی در این منطقه یافت شده است. در این دو تپه اشیایی چون سنجاق و چاقوی مسی، کاسههایی با پایههای حلقوی، کاسههایی با کف مخروطی، ساغرها، فنجانها و سبوها با تزییناتی از نقوش هندسی، تیغهای تراشهای، ادوات سنگی مانند سرگرز سنگی و سر دوک گلی و پیکرههای گلی به شکل حیوان و انسان پیکرک گلی به شکل گوسفند و نیز تعدادی پیکرک به شکل سر گراز و بقایای اسکلت یک کودک به دست آمده است. هم چنین در این تل حیاطهای ساختمانهایی کشف گردیده که در آنها چند اتاق تعبیه شده است. اتاقی با ۴ متر طول و ۸۰ سانتیمتر عرض، درهای خشتی دستساز مربع شکل با ابعاد ۴۵ سانتیمتر، بقایای تنوری در داخل اتاق که بر روی سکویی به وسعت ۸۵ سانتیمتر مربع بنا شده و هواکشی در ضلع شمالی آن نیز از دیگر کشفیات این تل میباشد. این تل در تاریخ ۹/۲/۱۳۸۲ با شماره ۸۴۹۱ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اقلیم پارس، سید محمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص ۱۴ / ایران در پیش از تاریخ، باستانشناسی ایران از آغاز تا سپیدهدم شهرنشینی، صادق ملک شهمیرزادی، سازمان میراث فرهنگی کشور، ۱۳۷۸، ص ۴۴۲ / مروری بر پنجاه سال باستانشناسی ایران، عزتاللّه نگهبان، سازمان میراث فرهنگی کشور (پژوهشگاه)، تهران، ۱۳۷۶، ص ۴۰۱.
کوروش کمالی سروستانی
