از بناهای دوران افشاریه است که در شمال شرقی لار و در ضلع شمالی پل عباسی واقع شده است.
این باغ که محل حکومتی لار در زمان صفویه بوده و پس از آن که بر اثر زلزله تخریب گردید، در سال ۱۲۵۶ه..ق توسط علیخان لاری مرمت شد و به عنوان مقر حکومتی مورد استفاده وی قرار گرفت. پس از آن نیز در اواخر دوران قاجاریه بر اثر زلزله یک بار دیگر تخریب گردید که توسط ابراهیمخان قوامالملک مرمت شد. در وسط باغ عمارتی است که دارای ایوان، زیرزمین و چند اتاق است. ارتفاع طبقه فوقانی عمارت، ۷ متر و ایوانها ۵/۱۲ متر است. طبقه زیرین دارای چهار اتاق است که اتاق مرکزی در زیر سالن ایوان واقع شده و یک روزنه هشت ضلعی در بالای آن جهت تعبیه نور قرار دارد. در گوشهای از باغ، حمام کوچکی قرار گرفته که دارای گرمخانه، خزینه و رختکن است. عنصر اصلی تشکیل دهنده این بنا، سنگ است و عنصر اصلی تزیینی آن نیز آهک میباشد.
در سالهای گذشته زیرزمین این بنا به عنوان زورخانه مورد استفاده قرار میگرفت. هماینک نیز از جانب سازمان میراث فرهنگی جهت تبدیل به باغ موزۀ لار در حال تعمیر و مرمت است. این بنا در تاریخ ۱۳/۵/۱۳۵۳ با شماره ۹۷۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
منابع: تاریخ لارستان، سید علاء الدین مورخ لاری، تصحیح و تحشیه محمدباقر وثوقی، انجمن لارشناسی، راهگشا، شیراز، ۱۳۷۱، ص ۱۷۷، ۳۴، ۹۴ / فارس، جهانگردی و توسعه، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، بنیاد فارسشناسی، ۱۳۷۲، ص۵۳ / لار، شهری به رنگ خاک، محمدباقر وثوقی، مؤسسه نشر چشمه، تهران، ۱۳۶۹، ص ۲۱۵ / مراکز فرهنگی فارس، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، سازمان برنامه و بودجه استان فارس، ۱۳۷۲، ج ۱، ص ۱۹۴ / معماری ایران (دوره اسلامی)، به کوشش محمدیوسف کیانی، جهاد دانشگاهی، تهران ۱۳۶۶، ج ۲، ص ۲۳۹.
کوروش کمالی سروستانی
