از مساجد دوران صفویه در شیراز است که در خیابان بینالحرمین، جنب مدرسه مقیمیه واقع شده است. بر فراز سردر ورودی مسجد کتیبهای وجود دارد که بر روی آن نوشته شده در زمان سلطان حسین صفوی شخصی به اسم طاهر اقدام به ساخت مسجد در این مکان نموده و پس از آن در زمان معتمدالدوله نواب فرهاد میرزا فرمانروای فارس این مسجد تجدید بنا گردید. بنابراین بنای اولیه متعلق به دوره صفوی بوده ولی بنای کنونی متعلق به قاجاریه است.یک طاق با دو سکو در دو طرف آن، ورودی مسجد را تشکیل میدهند. پس از عبور از در مسجد بلافاصله حیاط مسجد قرار دارد که گرداگرد آن به وسیله طاقنماهایی پوشیده شده است. این سکو با طول ۱۳ متر و ارتفاع ۵۰ سانتیمتر حیاط مسجد را به دو قسمت تقسیم میکند. پس از سکوی حیاط شبستان مسجد قرار گرفته که دارای سه ستون سنگی مربع شکل میباشد. سقف شبستان به شیوه عرقچین کار شده و گرداگرد آن را طاقنمایی تشکیل داده که در برخی از آنها طاقچه و رف تعبیه شده است. طاقنماهای حیاط نیز به طور قرینه میباشند. در جانب شمالی و جنوبی و در جانب شرقی و غربی حیاط پنج طاقنما قرار دارد. عنصر معماری آبچک نیز گرداگرد بالای دیوار حیاط را پوشانده است. مصالح به کار رفته در ساخت بنا شامل سنگ، آجر و ملاط گچ و گل میباشد. طاقنماهای حیاط برخی دارای عمق بیشتر و برخی دیگر دارای عمق کمتری هستند. نمای شرقی رو به کوچه بنا نیز از خارج دارای طاقنما است.تزیینات به کار رفته در ساخت بنا شامل کاشی معقلی است که در سردر ورودی بنا و هم چنین بالای طاقنماهای حیاط از آن استفاده شده است. رنگ کاشیها اغلب فیروزهای و مشکی است. داخل شبستان ساده و بدون تزیین میباشد.تعمیرات بنا شامل تعویض کف حیاط به وسیله موزاییک، مرمت پشت بام، رنگ کاری داخل شبستان و برخی تغییرات پراکنده دیگر میباشد که در سالهای گذشته در این بنا انجام شده است.این مسجد در تاریخ ۸/۵/۱۳۸۱ با شماره ۶۰۲۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی