از مساجد دوره صفویه است که در میدان آب پخش استهبان قرار دارد. این مسجد دارای یک شبستان شمالی است که سقف آن آجری است. در ضلع جنوبی مسجد نیز شبستانی قرار دارد که سقف آن چوبی است. در این شبستان محرابی با گچکاری و ریزهکاری دقیق وجود دارد. در نزدیکی محراب نیز منبری قرار گرفته است.
همچنین در این شبستان، سنگ کتیبهای قرار دارد که متعلق به دوران شاه عباس کبیر است، بر روی این کتیبه عبارت: «قرار چنان شد که من بعد ابواب داروغه و کلانتر قبلی بنماید که چه مبلغ از اصطهبانات یافتهاند و چون خلاف این منبع واقع شود از شفاعت حضرت رسالت پناه محروم شود و در لعنت خدای مقیم شد. ۱۰۲۴ هجری قمری» نگاشته شده است. در کاشیکاریهای این شبستان آیه ۷۷ سوره «حج» نگاشته شده است. ضلع غربی این مسجد دارای یک رشته رواق میباشد. کفپوش این مسجد از سنگ است. هم اینک با اجرای برنامه نوسازی مسجد، رواق غربی از بین رفته و بنایی دیگر در آن ضلع ایجاد شده است.همچنین مسجد جامع استهبان با خرید چند خانه در سمت جنوبی و افزودن به صحن مسجد گسترش یافته است. این بنا در تاریخ ۲۳/۳/۱۳۵۶ با شماره ۱۴۴۱ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اقلیم پارس، سید محمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص ۴۹۸ / جغرافیای تاریخی استهبان، حسن کیانی، انتشارات میرزای شیرازی، شیراز، ۱۳۷۶، ص ۱۲۶/ دایره المعارف بناهای تاریخی ایران در دوره اسلامی، مساجد، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی، ۱۳۷۸، ص ۱۶۸ / شیراز و فارس، اداره سیر و سیاحت و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، شیراز، ۱۳۷۱، ص ۴۷ / فارس، جهانگردی و توسعه، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، بنیاد فارسشناسی، ۱۳۷۲، ص ۲۲ / فارسنامه ناصری، حاج میرزا حسن حسینی فسایی، تصحیح و تحشیه منصور رستگار فسایی، امیرکبیر، تهران، ۱۳۶۷، ج ۲، ص ۱۲۵۶ / مراکز فرهنگی فارس، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، سازمان برنامه و بودجه استان فارس، ۱۳۷۲، ج ۱، ص ۱۱۲ / معماری ایران (دوره اسلامی)، به کوشش محمدیوسف کیانی، جهاد دانشگاهی، تهران ۱۳۶۶، ج ۲، ص ۸.
کوروش کمالی سروستانی
