از کلیساهای شیراز است که در خیابان زند، کوچه نوبهار، واقع شده است. بدان جهت این کلیسا را بدین نام میخوانند که براساس یک روایت قدیمی معتقدند که حضرت شمعون، حواری دهم بوده و به ایران آمده و پس از مدتی نیز در ایران کشته شده است.ساختمان این کلیسا به شکل صلیب است و ساخت آن در اوایل سال ۱۳۱۶ شروع شد و در آبان ماه سال ۱۳۱۷ به اتمام رسید. نخستین کشیش آن، رالف نارمن شارپ، شرقشناس انگلیسی بوده است.معماری این ساختمان، معماری قدیمی ایرانی است. سقف نمازگاه آن به صورت طاق ضربی آجری و پنجرههای رنگارنگ به شیوه معماری ایرانی بنا شده است.این کلیسا درون محوطهای سبز قرار دارد که ساختمانهای مسکونی نیز در اطراف محوطه آن قرار دارد. کلیسا دارای سه در ورودی است. درِ اصلی در ابتدای بنا و دو در دیگر در دو طرف آن قرار دارد. بر فراز در اصلی، پنجرهای با شیشههای رنگین به سبک پنجرههای کلیساهای اروپایی وجود دارد. در دو سوی این در نیز فرورفتگیهایی وجود دارد که خود تشکیل کلیسایی کوچک داده است و حوض سنگی یکپارچهای نیز در سمت راست آن قرار دارد که این بخش از کلیسا جهت مراسم غسل تعمید مورد استفاده قرار میگیرد و دارای تزیینات مقرنسکاری است، در سمت چپ آن نیز نیمکتی چوبی قرار دارد.محراب کلیسا دارای سقفی نیمگنبد است و بر دیواره آن بر روی کاشی لاجوردی نگاشته شده است:
نوری ازلی گردیده عیان |
در جسم مسیح آمد به جهان |
همچنین دارای سه پنجره با شیشههای رنگی است و جایگاهی نیز برای اسقف اعظم جهت عشاء ربانی وجود دارد. در دو سوی محراب اتاقهایی وجود دارد که یکی مختص مسئول پرستش و دیگری مختص واعظ است.در این کلیسا، جلدی از نخستین ترجمه انجیل و عهد جدید منتشر شده در سال ۱۸۱۱م در شیراز، نگاهداری میشود.
منابع: بناهای تاریخی و آثار هنری جلگه شیراز، علینقی بهروزی، انتشارات اداره کل فرهنگ و هنر استان فارس، ۱۳۴۹، ص ۲۲۴ / شیراز شهر جاویدان، علی سامی، انتشارات نوید شیراز، ۱۳۶۳، ص ۶۰۴.
کوروش کمالی سروستانی
