در شمال شرقی شیراز و در بولوار نصرآباد (جاده کفترک) و در هفت کیلومتری میدان گلستان بر فراز تپهای ویرانههای ساختمانی بزرگ از دوران پارتی ـ ساسانی باقی مانده که به قصر ابونصر معروف است.این بنا دربردارنده یک دژ سنگی و الحاقات آن است که بر فراز تپهای مشرف به جاده واقع شده است و عناصر سازنده آن سنگ و گچ میباشد. در نمای این بنا نیز از سنگهای بادبُر و در مغزکار از سنگ لاشه و گچ استفاده شده است.در سال ۱۳۱۱ توسط موزه متروپولتین نیویورک در این منطقه کاوشهایی صورت گرفته و در آن نمونههایی از سفال و قطعات ظروف سنگی دوران هخامنشی با سکهها و آثاری دیگر از دوران سلوکی و اشکانی و ساسانی کشف گردیده است.این بنا در تاریخ ۲۴/۶/۱۳۱۰ با شماره ۱۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منابع: آثار عجم، فرصتالدوله شیرازی، انتشارات بامداد، ۱۳۶۲، ص ۱۰ / اقلیم پارس، سید محمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص ۷۷، ۳۶۶، ۴۱ / بناهای تاریخی و آثار هنری جلگه شیراز، علینقی بهروزی، انتشارات اداره کل فرهنگ و هنر استان فارس، ۱۳۴۹، ص ۱۲ / تاریخ بافت قدیمی شیراز، کرامتاللّه افسر، انتشارات انجمن آثار ملی، تهران، ۱۳۵۳، ص ۲۵ / دایره المعارف فارسی، غلامحسین مصاحب، شرکت سهامی کتابهای جیبی، ۱۳۵۶، ج ۲، ص ۲۰۵۳ / سیمای میراث فرهنگی استان فارس، اداره کل میراث فرهنگی استان فارس، سازمان میراث فرهنگی کشور، تهران، ۱۳۸۱، ص ۱۲۵ / شیراز در گذشته و حال، حسن امداد، اتحادیه مطبوعاتی فارس، ص ۴۸، ۲۷ / شیراز شهر جاویدان، علی سامی، انتشارات نوید شیراز، ۱۳۶۳، ص ۲۸ / شیراز و فارس، اداره سیر و سیاحت و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، شیراز، ۱۳۷۱، ص ۳۵ / فارسنامه ناصری، حاج میرزا حسن حسینی فسایی، تصحیح و تحشیه منصور رستگار فسایی، امیرکبیر، تهران، ۱۳۶۷، ج ۲، ص ۱۲۹۴ / لغتنامه دهخدا، علیاکبر دهخدا، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۲، ج ۱، ص ۷۶۳، ج ۱۱، ص ۱۵۵۲۹.
کوروش کمالی سروستانی
