این پل که با توجه به جزییات معماری آن مربوط به دوره هخامنشی ـ ساسانی میباشد، در شمال شرقی شیراز و ۲ کیلومتری شمال روستای سیوند بر روی رودخانه پلوار واقع شده است. پل سیوند در دوران اسلامی و به ویژه دوره صفویه مورد مرمت واقع شده است و به همین دلیل پل شاهعباسی خوانده میشود. این پل ۱۳۰ متر طول و ۶/۲۰ متر ارتفاع داشته، پایههای آن در کناره و میانه آن بر روی سطح سنگ فرشی قرار میگرفته که به صورت سد کم ارتفاعی عمل میکرده است.این پل دارای دهانههایی اصلی با عرض ۱۰/۳، ۴، ۲۰/۵ و ۵/۸۰ متر از جهت شمال به جنوب و دهانههایی فرعی بوده است. ارتفاع پل در محل عریضترین دهانه به حداکثر میرسیده است. بخش جنوبی و انتهایی پل به جهت پهنا و نوع ساخت متفاوت بوده است. پایههای بخش جنوبی پل برای شکستن فشار آب در جهت مخالف جریان آب به صورت مثلثی و در جهت دیگر به صورت مدور شکل داده شدهاند. بر روی صخره جنوبی پل یک برج دیدهبانی برای حفاظت از پل و جاده روی آن وجود داشته است.
منابع: دایره المعارف بناهای تاریخی ایران در دوره اسلامی، بناهای عامالمنفعه، کاظم ملازاده، مریم محمدی، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی، ۱۳۷۹، ص ۱۴۵.
کوروش کمالی سروستانی
