ابراهیم بن شهریار بن زادالفرج مشهور به ابواسحق، در سال ۳۵۲ه.ق متولد و در سال ۴۲۵ه.ق درگذشت. وی برای اشاعه اسلام با غیر مسلمانان به ویژه زرتشتیان به نبرد برخاست و از این رو او را «شیخ غازی» لقب دادهاند. آرامگاه وی در محله کوزه گران شهر کازرون واقع شده است. این آرامگاه که در واقع خانقاه شیخ بوده، در زمان حیات وی مرکز فعالیتهای مذهبی وی محسوب میشد. خود در این باره میگوید: «خداوند این بقعه را کرامتی داده است که هر که قصد زیارت این بقعه کند، مقصودی که دارد، دینی و دنیایی، او را حق تعالی کرامت فرماید».فضای آرامگاه شیخ با دیواری از گچ و سنگ محصور شده است.
ابعاد محوطه آرامگاه ۲۹×۳۲ متر مساحت آن ۹۲۶ متر مربع است. در اتاقی که در وسط حیاط است و وسعت آن ۲۰/۶×۶/۲۰ متر میباشد، قبر شیخ و کتیبهای سنگی قرار گرفته است. ارتفاع این اتاق در حدود ۴۰ متر است و بر روی سقف آن گنبدی کوچک که با کاشیهای خشتی فیروزهای رنگ تزیین شده، قرار گرفته است. درون مقبره با گچ، مقرنس کاری شده است.دو قطعه سنگ قبر با خط ثلث بر روی قبر قرار گرفته است که یکی قدیمی و دیگری جدیدتر است. بر روی سنگ قبر کتیبهای نگاشته شده است:«هذا مرقد الشیخ العارف المحقق المقتدا، القاری کلام الله… عارف به حق مرشد دین محمدی».در مشرق بقعه مسجدی قرار گرفته است. پشت دیوار مسجد حوض مدوری است به نام سقایه که از آب قنات گنجآباد پر میشده است.این بنا در آذر ماه ۱۳۵۶ با شماره ۱۷/۱۵۰۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.
منابع: آثار عجم، فرصتالدوله شیرازی، انتشارات بامداد، ۱۳۶۲، ص ۳۲۶ / دایره المعارف تشیع، زیر نظر احمد صدر حاج سیدجوادی، کامران فانی، بهاءالدین خرمشاهی، مؤسسه دایرهالمعارف تشیع، با همکاری سازمان نشر یادآوران، تهران، ۱۳۷۱، ج ۳، ص ۳۶۴ / شهر سبز یا شهرستان کازرون، محمدجواد بهروزی، کانون تربیت شیراز، ۱۳۴۶، ص ۲۹۱ / فارسنامه ناصری، حاج میرزا حسن حسینی فسایی، تصحیح و تحشیه منصور رستگار فسایی، امیرکبیر، تهران، ۱۳۶۷، ج ۲، ص ۱۴۳۷ / کارنامه انجمن آثار ملی، حسین بحرالعلومی، انجمن آثار ملی، تهران، ۱۳۵۵، ص ۶۷۱ / کازرون در آینه فرهنگ ایران، منوچهر مظفریان، انتشارات نوید شیراز، ۱۳۷۳، ص ۱۱۱ / مراکز فرهنگی فارس، مرکز انفورماتیک و مطالعات توسعه، سازمان برنامه و بودجه استان فارس، ۱۳۷۲، ج ۱، ص ۱۸۹.
کوروش کمالی سروستانی
