حاج محمدتقی ملقب به «فصیح الملک» و متخلص به «شوریده» شاعر شیرازی در سال ۱۲۷۴ه..ق به دنیا آمد و در سال ۱۳۴۵ه..ق درگذشت. دیوان اشعار او حاوی بیش از چهارده هزار بیت است. آرامگاه وی در شیراز، در گوشه غربی ایوان ساختمان سعدیه، در جوار تربت سعدی شیرازی واقع است. این آرامگاه که در اتاقی واقع شده، به وسیله رواقی با کفسازی مشکی رنگ به مقبره سعدی متصل میشود. بر سر در این اتاق، شعری با مطلع:
خاک من و توست که باد شمال |
میببرد سوی یمین و شمال
|
نگاشته شده است.وی در زمان حیات، از سال ۱۳۱۲ متولی سعدیه بود و پس از درگذشتش او را در جوار سعدی به خاک سپردند.
منابع: بناهای تاریخی و آثار هنری جلگه شیراز، علینقی بهروزی، انتشارات اداره کل فرهنگ و هنر استان فارس، ۱۳۴۹، ص ۳۳ / بزرگان نامی پارس، محمدتقی میر، انتشارات دانشگاه شیراز، ۱۳۶۸، ج ۲ ص ۱۰۹۱ / دانشمندان و سخن سرایان، فارس، محمدحسین رکنزاده آدمیت، انتشارات کتابفروشی خیام، تهران، ۱۳۳۷، ج ۳، ص ۳۲۳ / شیراز در گذشته و حال، حسن امداد، اتحادیه مطبوعاتی فارس، ص ۱۵۷ / شیراز شهر جاویدان، علی سامی، انتشارات نوید شیراز، ۱۳۶۳، ص ۲۳۶.
کوروش کمالی سروستانی
