از آب انبارهای بزرگ لار است که در محله پیرغیب شهر قدیم لار و در جهت جنوب شرقی بقعه میر علیبن حسین شهریار قرار گرفته است. تاریخ ساخت این بنا مربوط به دوره صفوی است. این آب انبار ساختمانی است دایرهای شکل با سقف مخروطی و مخزن آبی به عمق تقریبی ۱۴ متر که در زیر سطح زمین ساخته شده و مصالح به کار رفته در آن سنگ با ملاط گچ و ساروج است و یک دهانه ورودی بنا توسط چند پلکان به محوطه پاشیر ارتباط مییابد. براساس سنگ نوشته موجود در آب انبار، این بنا در سال ۱۳۶۶ توسط صداقت و با معماری مهدی، مورد مرمت واقع شده است. در تاریخ ۶/۱۰/۱۳۵۵ این آب انبار با شماره ۱۳۲۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: دایره المعارف بناهای تاریخی ایران در دوره اسلامی، بناهای عامالمنفعه، کاظم ملازاده، مریم محمدی، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی، ۱۳۷۹، ص ۱۳۹ / فرهنگ جامع فارسی (آنندراج)، محمد پادشاه (شاد)، کتاب فروشی خیام، تهران، ۱۳۶۳، ج ۱، ص ۶ / معماری ایران (دوره اسلامی)، فهرست بناها، محمدیوسف کیانی، با همکاری جهاد دانشگاهی، ۱۳۶۸، ج ۲، ص ۱۹۹.
کوروش کمالی سروستانی
