از آثار تاریخی دوران قاجاریه میباشد که در غرب شهر گراش مجاور شاه مرتضی شوری در مسیر گراش ـ زینلآباد واقع شده است.پلان این کاروانسرا تقریباً مربع شکل و به ابعاد ۵/۱۹×۱۹ متر میباشد. مصالح به کار رفته در ساخت این کاروانسرا سنگ و ملاط گچ میباشد. سردر ورودی بنا در ضلع شمالی آن واقع شده است. ضلع جنوبی و ضلع شمالی فاقد ساخت و ساز است و تنها به وسیله یک دیوار محصور شده است.
ساخت و ساز کاروانسرا در ضلع شرقی و غربی واقع شده است. دیوارهای خارجی بنا دارای پشتیبانهایی است که بنا را از خطر ریزش محافظت میکند. این پشتیبانیها در بدنه شمالی و جنوبی و غربی دو عددی و در بدنه شرقی سهتایی میباشد.در بدنه شرقی فضای مرکزی دارای طاق و تویزه است که یک ورودی آن را به دو اتاق تو در تو با پوشش گنبدی متصل میسازد. در بخش جنوبی نیز یک فضا قرار گرفته که مرکب از فضای گنبدار است که پشت آن فضایی با پوشش طاق و تویزه ساخته شده است. این تغییرات احتمالاً به دلیل نوع کاربری فضاها بوده است. قسمت غربی کاروانسرا پوشش یکسانی دارد به نحوی که فضای مرکزی دارای پوشش گنبدی بوده و در دو طرف آن در شمال و جنوب دو اتاق گنبددار ساخته شده است.دو اتاق مجاور اتاق مرکزی، دو ورودی جهت دسترسی به حیاط کاروانسرا دارند. طاقهای ورودیها به صورت تیزهدار است. این بنا در حال حاضر کاربری ندارد.در این کاروانسرا هیچگونه تزییناتی و دخل و تصرفی صورت نگرفته، تنها بخشی از آن به وسیله گچ اندود شده است. یکی از ورودیها نیز به وسیله سنگ و گچ مسدود شده است. این کاروانسرا در تاریخ ۲۵/۱۲/۱۳۷۹ با شماره ۳۳۹۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی.
کوروش کمالی سروستانی