پلهای پرین که برخی نیز آن را پیرین میخوانند، ویرانه سه پل قدیمی است که چند کیلومتر دورتر از دخمه کوهستانی داودختر، در ناحیه انتهای غربی فارس و آغاز خاک خوزستان در محل معروف به تنگه پرین یا پیرین قرار دارد. این آثار توسط سراورل اشتاین بررسی شده و قدمت یکی از آنها مربوط به دوره ساسانی تخمین زده شده است.بالاترین پل که قدیمیترین پل نیز بوده، دارای پایهای بر روی صخرهای بوده که این پایه نیز از سنگهای ساختمانی پوشیده شده بود. بر روی پل میانی نیز طاق قوسی بزرگی وجود داشته. آخرین پل نیز بر روی چهار پایه قرار گرفته بوده. راهی که در کناره چپ صخره بدین پل منتهی میشده، بر روی ۱۵ طاق قوسی قرار داشته است.
منابع: اقلیم پارس، سیدمحمدتقی مصطفوی، نشر تابان، تهران، ۱۳۶۴، ص ۵۱۴ / ممسنی در گذرگاه تاریخ، حسن حبیبی فهلیانی، شیراز، نوید شیراز، ۱۳۷۱، ص ۴۱۷.
کوروش کمالی سروستانی
