از مساجد شیراز است که در انتهای بازار نو واقع شده است. این مسجد توسط حاج محمدحسن اسماعیل بیگ در فاصله سالهای ۱۳۰۳ـ۱۳۰۰ه..ق ساخته شده است.سر در ورودی آن در ضلع شرقی دارای تزیینات کاشیکاری و کتیبهای به خط نستعلیق بر روی سنگ مرمر میباشد که بر روی آن نگاشته شده است: «حاجی حسن تاجر شیرازی در سنه ۱۳۰۱ به تجدید طرح و بنای آن موفق گردید و در سنه ۱۳۰۳ اتمام یافت و در همان سال به رحمت خدا واصل گردید».
بر روی در چوبی دو لنگهای ورودی مسجد دو کولان فلزی با قملکاری ساده وجود دارد و در کنار آن دو سکوی مکعبی سنگی قرار گرفته است.این مسجد با ازارههایی از سنگ سرخ فام در ضلع شرقی و غربی، هر یک دارای ۵ طاقنما و رواقهایی میباشد که سقف آنها دارای تزیینات کاشیکاری معقل است. بر پیشانی طاقنماها نیز لچکیهایی از تزیینات کاشیکاری وجود دارد.
در ضلع شمالی آن نیز دو شبستان وجود دارد که شبستان شمال غربی با وسعت بیشتر دارای ۴ ستون سنگی و شبستان شمال شرقی دارای ۳ ستون سنگی است. همچنین این شبستانها دارای گنبدهای ساده و کوچکی هستند که توسط طاقهایی بر روی ستونها و جرزهای اطراف قرار گرفتهاند. ستونها ساده، مدور و از سنگهای یکپارچه بوده و در پای ستونها، یک پیچ مدور وجود دارد. هم چنین در ضلع جنوبی مسجد نیز یک شبستان وجود دارد.این مسجد در تاریخ ۸/۵/۱۳۸۱ با شماره ۶۰۳۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
منابع: دایره المعارف بناهای تاریخی ایران، مساجد، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی، ۱۳۷۸، ص ۱۷۱.
کوروش کمالی سروستانی
