از باغهای شیراز است که در چهار راه حافظیه قرار دارد و از ناحیه جنوبی تا بیمارستان شهید دستغیب و از ناحیه شرقی تا ورزشگاه حافظیه، امتداد یافته است.
اراضی این ناحیه در قرون گذشته (قرن هشتم) صحرای مصلی و جعفرآباد بوده که با گذر زمان به ساختمانهای مسکونی و اداری تبدیل و بخشی از آن نیز به باغ ملی تبدیل شده است. سر در باغ متشکل از سه قوس آجری است. در جنوب این باغ، در دوره قاجاریه، قبرستانی به نام «جوان آباد» وجود داشته که تا بقعه علی بن حمزه(ع) امتداد داشته، اما در سال ۱۳۱۶ به بهسازی این منطقه پرداخته و جزء اراضی باغ گردیده است. این باغ تا سال ۱۳۶۵ به عنوان باغ وحش مورد استفاده قرار میگرفت، اما پس از انتقال باغ وحش به منطقه «آب باریک» به مرمت باغ پرداخته، درختان نارنج در آن کاشته شده است. همچنین در وسط باغ میدانی احداث شده است. که در آن چهار حوض به شکل قلب وجود دارد و در وسط آن یک باغچه مدوّر قرار گرفته که در وسط آن یک ستون سنگی وجود دارد که در چهار جهت آن اشعاری از حافظ، سعدی و امام خمینی نگاشته شده است.در ضلع شمالی باغ، کانون فکری کودکان و نوجوانان احداث شده و در ضلع جنوبی آن نیز فرهنگسرایی تأسیس شده است. این فرهنگسرا یا نگارخانه طرحی مدوّر دارد و در وسط آن حوض گرد بزرگی ساخته شده است. طرح بازسازی این باغ در اسفند ماه ۱۳۶۸ توسط شهرداری شیراز انجام شده است.
منابع: پژوهشی در شناخت باغهای ایران و باغهای تاریخی شیراز، علیرضا آریانپور، فرهنگسرا، تهران، ۱۳۶۵، ص ۲۰۶ / تحقیقات میدانی / شیراز در گذشته و حال، حسن امداد، اتحادیه مطبوعاتی فارس، ص ۱۰۸.
کوروش کمالی سروستانی
